5-lecie bloga minęło. Hip hip kurrra.

Starość nie Radość.
Doświadczenie wypędziło z zagrody Młodzieńcze Głupoty.
Rutyna zastąpiła Świeżość Pomysłów.
Radość z Rzeczy Małych została kopnięta w zad przez Powszedniość Dnia Poszedniego.
Wdech Świeżości zniknął w cieniu Wydechu Zmęczenia.
Celną Ripostę przyćmił Wyświechtany Frazes.
Przyziemność zwyciężyła Ulotność.
Klarowność Myśli zakłóciło Pomieszanie Zmysłów.
Poezję nabiła na widelec Proza Życia.
Hrabala powaliło Piwo. (Ale Piwo zawsze zwycięża)
Myszka pogoniła Kota.
Ser się śmieje jak Idiota.

Ktoś kiedyś powiedział, że feniks we wnętrzu człowieka mocno grzeje. Czasami rozpościera szeroko ogniste skrzydła i bije nimi o cielesną powłokę, jak pisklę o miękką powierzchnię skorupki jajka. W zimie potrafi stopić śniegi i ogrzać człowieka zachowanym w sobie płomieniem. W lecie kryje się pod nawisem skalnym wodospadu i chłodną wodą przemywa posklejane pióra, jakby starał się ugasić płonącą pochodnię. Tak silny, o dumnie nastroszonych lotkach i iskrzącym pióropuszu na czubku głowy, a mimo to nie może latać. Próbuje wzbić się w powietrze, ale skrzydła wplątują mu się w piszczele - ciasno plecione działają niczym żelazne kraty. Biedak spali się w tym wnętrzu, jak w piecu, na popiół.

p.s.
Jest 2008 rok. Niesamowite, blog ma prawie 5 lat.

Wesołych mój blogu, wesołych i Wam :)